skip to Main Content
PLUĆNJAK (Pulmonaria Officinalis)

PLUĆNJAK (Pulmonaria officinalis)

Stanovnik listopadnih evropskih šuma, plućnjak je trajna zeljasta biljka koja često uspeva na vlažnom zemljištu. Njeni prizemni listovi su jajastog oblika i na vrhu zašiljeni, prizemni imaju duge drške dok su stabljike obrasle manjim sedećim listovima, tamno zelenim sa svetlim pegama sa gornje strane i svetlije zelenim sa naličja. Čitava biljka je pokrivena maljama, a cvetovi su crvenkaste ili ljubičaste boje, nalaze se na vrhu stabljike koja može dostići visinu do 30cm.

Kao lekoviti deo biljke koristi se nadzemni deo biljke ubran u vreme cvetanja.

Lekovito dejstvo plućnjaka potiče od sadržaja slobodne silicijumove kiseline i soli kalijuma, kalcijuma i aluminijuma, saponina, kvercetina, tanina, flavonoida, alantoina i sluzi.

Terapijska upotreba plućnjaka datira iz XVI veka i vezuje se za Leonarda Fuksa, nemačkog lekara i botaničara. U to doba, lekovito dejstvo biljaka na određene organe povezivalo se sa sličnošću oblika pojedinih delova biljke sa telesnim organima. U slučaju plućnjaka oblik i svetle pega na listovima dovedene su u vezu sa bolestima pluća, a pozitivni efekti upotrebe održali su plućnjak u upotrebi sve do današnjih dana.

Tradicionlno se upotreba plućnjaka preporučuje kod katara disajnih puteva, hroničnog bronhitisa, kod gripa i kod krvavog kašlja. U mešavini sa listom bokvice i herbom rastavića upotrebljavan je nekada za lečenje tuberkuloze. U narodnoj medicini koristi se i za ublažavanje promuklosti i upale grla.

Osim blagotvornog delovanja na disajne organe, aktivni sastojci plućnjaka pokazuju i antibiotsko i antioksidantno delovanje, a sadržaj mineralnih soli podstiče diurezu što doprinosi eliminaciji štetnih materija iz organizma.

Zahvaljujući sadržaju sluzi i tanina, čaj od plućnjaka može se koristiti i za spoljnu upotrebu jer povoljno deluje na zarastanje rana.

Plućnjak se u narodnoj medicini koristi i za lečenje životinja: pepeo sagorelog plućnjaka pastiri su mešali sa vodom i koristili za ispiranje rana i čireva kod domaćih životinja.

Sveži listovi i cvetovi mogu se koristiti u ishrani, kao dodatak salatama, međutim, zbog prisustva dlačica kojima su obrasle stabljike i listovi, češće se koriste kuvani, kao povrće ili dodatak supama i čorbama.

This Post Has 0 Comments

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena.

Back To Top